Instalacji elektryczna wykonana jest w układzie TT. W warunkach środowiskowych normalnych ochrona przeciwporażeniowa jest skuteczna, jeśli pomiędzy rezystancją uziemienia R_A, prądem wyłączającym I_A, a napięciem dotykowym U_L spełniony jest warunek

Instalacje elektryczne w układzie TT charakteryzują się tym, że punkt neutralny transformatora jest uziemiony, a metalowe obudowy urządzeń uziemiane są przez oddzielne uziemienie. Kluczowym aspektem ochrony przeciwporażeniowej w tym układzie jest zapewnienie, aby napięcie dotykowe UL podczas zwarcia doziemnego było na poziomie bezpiecznym dla użytkowników. Dlatego stosuje się zależność RA ∙ IA ≤ UL, która gwarantuje, że potencjalne napięcie dotykowe nie przewyższy wartości uznawanej za bezpieczną. W praktyce, zapewnienie skuteczności ochrony przeciwporażeniowej polega na odpowiednim doborze uziemień oraz stosowaniu urządzeń różnicowoprądowych, które przy niewielkich prądach zwarciowych szybko wyłączają zasilanie. Standardy takie jak PN-HD 60364-4-41:2009 zalecają stosowanie wyłączników różnicowoprądowych o niskim prądzie wyzwalającym, co jest kluczowe w sytuacjach, gdy rezystancja uziemienia może być wyższa. Moim zdaniem, zrozumienie tej zależności to podstawa bezpiecznej eksploatacji instalacji elektrycznych, a praktyczne zastosowanie tej wiedzy bezpośrednio przekłada się na bezpieczeństwo użytkowników.