Który z silników może pracować przy obciążeniu długotrwałym w układzie połączeń pokazanym na rysunku? <br><br> <table><tr><td>A.</td><td>5,5 kW</td><td>400/690 VΔ/Y</td><td>IP55</td><td>S2</td><td>2920 obr/min</td></tr><tr><td>B.</td><td>1,5 kW</td><td>400/690 VΔ/Y</td><td>IP45</td><td>S1</td><td>1430 obr/min</td></tr><tr><td>C.</td><td>5,5 kW</td><td>230/400 VΔ/Y</td><td>IP55</td><td>S1</td><td>2920 obr/min</td></tr><tr><td>D.</td><td>1,5 kW</td><td>230/400 VΔ/Y</td><td>IP45</td><td>S2</td><td>1430 obr/min</td></tr></table>

Odpowiedź B jest poprawna, ponieważ przedstawiony silnik jest przystosowany do pracy w układzie "gwiazda" przy napięciu 400 V, co jest typowe dla sieci trójfazowej. Silnik o napięciu 400/690 V, jak oznaczone w odpowiedzi B, można z powodzeniem podłączyć w konfiguracji gwiazdy, co umożliwia mu pracę przy obciążeniu długotrwałym. Taki rodzaj połączenia jest powszechnie stosowany w przemyśle, ponieważ pozwala na efektywne wykorzystanie mocy oraz minimalizuje ryzyko przegrzewania się silnika. W praktyce, silniki przystosowane do pracy w układzie gwiazda są często wykorzystywane w aplikacjach wymagających stabilnej i długotrwałej pracy, takich jak pompy, wentylatory czy kompresory. Wybór silnika odpowiedniego do warunków pracy, zgodnego z normami IEC, jest kluczowy dla zapewnienia niezawodności i efektywności operacyjnej. Warto również pamiętać, że silniki muszą być dobrane zgodnie z wymaganiami aplikacji, które mogą obejmować różne parametry, takie jak moment obrotowy, prędkość czy klasa izolacji.