Na rysunku przedstawiono krzywe składu ziarnowego czterech próbek. Najwyższą zawartość klasy ziarnowej 0-0,040 mm ma próbka oznaczona cyfrą

W tym pytaniu kluczowe było prawidłowe zinterpretowanie wykresu krzywych składu ziarnowego. Próbka oznaczona cyfrą 1 (kwadraty) osiąga najwyższą zawartość najdrobniejszej frakcji – czyli klasy ziarnowej 0-0,040 mm. Na wykresie ta krzywa już przy wartości 0,040 mm osiąga zdecydowanie najwyższy procentowy udział w stosunku do pozostałych próbek. Co ciekawe, taka charakterystyka oznacza, że materiał jest bardzo drobnoziarnisty, a to w praktyce może mieć duże znaczenie np. przy doborze metod wzbogacania czy w procesach flotacji – bo im więcej drobnych ziaren, tym inne są warunki technologiczne, np. inne ustawienia przesiewaczy czy większe ryzyko zapychania sita. Z mojego doświadczenia często się zapomina, że udział drobnych frakcji potrafi mocno wpłynąć na wydajność linii przeróbczej, a nawet na zużycie energii podczas mielenia. Warto zawsze zwracać uwagę na takie zależności podczas analizy laboratorjnej. Polskie normy PN-EN dotyczące oznaczania składu ziarnowego wyraźnie wskazują na konieczność precyzyjnego czytania takich wykresów, bo to potem przekłada się na prawidłowe sterowanie procesami produkcyjnymi i minimalizację strat surowca. Najbardziej zaawansowane zakłady wręcz automatyzują takie analizy, żeby szybciej reagować na zmiany w składzie ziarnowym.