Cechą charakterystyczną procesu wzbogacania grawitacyjnego przy użyciu stołów koncentracyjnych jest

Proces wzbogacania grawitacyjnego z użyciem stołów koncentracyjnych faktycznie charakteryzuje się niewielką wydajnością jednostkową, która zazwyczaj mieści się w zakresie od 0,10 do 0,15 Mg/h/m² powierzchni roboczej. To właśnie ta wartość jest głównym ograniczeniem tej metody, zwłaszcza przy większych zakładach przeróbczych. Mimo to, stoły koncentracyjne mają swoje niezaprzeczalne zalety – pozwalają na bardzo dokładne rozdzielenie materiału o zbliżonej gęstości, szczególnie w przypadku drobnoziarnistych frakcji. Z mojego doświadczenia wynika, że stosowanie stołów koncentracyjnych sprawdza się najlepiej tam, gdzie nie zależy nam na bardzo dużej przepustowości, ale raczej na uzyskaniu wysokiej jakości koncentratu, na przykład przy odzysku metali szlachetnych czy minerałów ciężkich. W branży górniczej i przetwórczej przyjmuje się, że tam, gdzie istotna jest selektywność i precyzja rozdziału, akceptuje się niższą wydajność, bo liczy się uzysk i jakość produktu. Warto też pamiętać, że stoły nie wymagają stosowania drogich odczynników zbierających, co czyni tę metodę dość oszczędną pod tym względem, choć niestety nie nadaje się do przerobu bardzo dużych ilości surowca. Praktyka pokazuje, że dobór urządzenia powinien być zawsze oparty o bilans między wydajnością a jakością rozdziału, a stoły koncentracyjne to klasyka, którą warto znać i umieć właściwie zastosować w konkretnej sytuacji technologicznej.