Proces flotacji polega na rozdziale ziarn

Proces flotacji to jedna z najważniejszych metod stosowanych w przeróbce mechanicznej kopalin, zwłaszcza jeśli chodzi o uzyskiwanie koncentratów o wysokiej czystości. Chodzi tutaj przede wszystkim o oddzielenie ziarn o właściwościach hydrofobowych (czyli takich, które nie lubią wody, a wręcz ją odpychają) od ziarn hydrofilowych (te z kolei z łatwością zwilżają się wodą). Całość odbywa się w środowisku wodnym, bo to właśnie na granicy faz ciecz-gaz zachodzą najważniejsze procesy separacji. W praktyce, żeby to osiągnąć, używa się specjalnych odczynników flotacyjnych – kolektorów, które „przyklejają się” do powierzchni wybranych minerałów i zmieniają ich właściwości na hydrofobowe. Dzięki temu te cząstki łatwo przyczepiają się do pęcherzyków powietrza, które są wprowadzane do pulp w komorach flotacyjnych i razem z tymi pęcherzykami wypływają na powierzchnię jako tzw. koncentrat flotacyjny. Moim zdaniem flotacja to taka trochę sztuka, bo od ustawienia parametrów (np. pH, ilości i rodzaju odczynników, czasu flotacji) zależy bardzo dużo, no i trzeba dobrze znać właściwości minerału, z którym się pracuje. Przemysł górniczy i ochrony środowiska korzystają z tej metody, bo pozwala ona nie tylko wzbogacić rudę, ale też oczyścić ścieki z zawiesin. Podejście to jest standardem np. w flotacji siarczków miedzi czy selektywnym oddzielaniu węgla od popiołów.