Przy jakiej wartości gęstości cieczy, podczas wzbogacania strumieniowego, uzyskuje się najmniejsze ziarna? <br><br> <table><tr><th>gęstości cieczy</th><th>wielkość ziarna</th></tr><tr><td>g/cm³</td><td>mm</td></tr><tr><td>1,2</td><td>14</td></tr><tr><td>1,4</td><td>18</td></tr><tr><td>1,6</td><td>22</td></tr><tr><td>1,8</td><td>30</td></tr></table>

Poprawnie wskazana została wartość gęstości cieczy – 1,2 g/cm³ – przy której podczas wzbogacania strumieniowego uzyskuje się najmniejsze ziarna. To zgodne z praktyką, bo im mniejsza gęstość cieczy roboczej, tym większa różnica gęstości między fazą stałą (ziarna) a fazą ciekłą, przez co nawet drobne i lekkie ziarna mogą być skutecznie rozdzielone. Dla operatorów i technologów to ważna wskazówka: jeśli chcemy wyłapać jak najmniejsze frakcje, trzeba zadbać o nieprzekraczanie tej granicznej gęstości. W praktyce na stołach koncentracyjnych albo rynnach płuczkowych często właśnie ustawia się parametry tak, by gęstość była zbliżona do tej wartości, bo wtedy można efektywnie wyłuskać drobne minerały. Oczywiście, w rzeczywistości wpływ mają jeszcze inne czynniki: lepkość cieczy, turbulencje czy kształt i rozmiar cząstek, ale sama gęstość pozostaje kluczowa. Wzbogacanie strumieniowe to taka trochę sztuka kompromisów, ale moim zdaniem, jeśli zależy komuś na maksymalnej wydajności odzysku drobnych frakcji, to nie powinien przekraczać 1,2 g/cm³. Tak też wynika z tabel i doświadczenia w zakładach przeróbczych – im większa gęstość, tym niestety większe minimum rozmiaru ziarna, które da się odzyskać. Warto o tym pamiętać przy kalibracji urządzeń.