Metodą rozdrabniania, wykorzystywaną w pracy kruszarki przedstawionej na rysunku jest

Zgniatanie to zdecydowanie najważniejsza i najbardziej charakterystyczna metoda rozdrabniania wykorzystywana w kruszarkach szczękowych, takich jak ta pokazana na rysunku. W praktyce polega to na tym, że materiał wsadowy (np. bryły skał czy kamieni) trafia między dwie szczęki: jedną nieruchomą i drugą ruchomą. Ta ruchoma szczęka porusza się wahadłowo, dociskając materiał do szczęki stałej, przez co następuje jego zgniatanie i rozdrabnianie na mniejsze fragmenty. Taka budowa jest zgodna z klasycznymi rozwiązaniami stosowanymi w przemyśle wydobywczym i przeróbczym. Moim zdaniem, to najprostsza i jednocześnie bardzo skuteczna konstrukcja – jej zaletą jest duża uniwersalność i możliwość rozdrabniania różnych typów kopalin. Kruszarki szczękowe wykorzystujące zgniatanie są wykorzystywane głównie w pierwszym etapie rozdrabniania, gdzie potrzebna jest duża siła i wytrzymałość maszyny. Dobrze pamiętać, że zgniatanie zapewnia równomierny rozkład sił oraz ogranicza powstawanie nadmiernej ilości pyłu. Takie rozwiązania są zgodne ze standardami branżowymi, a praktyka pokazuje, że system zgniatania jest bardzo efektywny przy rozdrabnianiu materiałów o różnej twardości. No i warto wspomnieć, że łatwość obsługi i serwisowania tego typu kruszarek to kolejny plus – jak dla mnie to wzór dla innych rozwiązań w tej dziedzinie.