W skład zestawu przewodu wiertniczego <b>nie wchodzi</b>

Koronka rdzeniowa to element, który służy głównie do pobierania rdzenia skalnego podczas wiercenia rdzeniowego – czyli takiego, gdzie zależy nam na uzyskaniu próbki gruntu lub skały w postaci cylindrycznego rdzenia. Moim zdaniem często to myli się z innymi elementami przewodu wiertniczego, bo faktycznie jest montowana na końcu przewodu podczas rdzeniowania, ale w klasycznym rozumieniu zestawu przewodu wiertniczego koronka rdzeniowa nie jest jego stałym składnikiem. W standardowym zestawie przewodu mamy przede wszystkim takie elementy jak rury płuczkowe (one tworzą zasadniczą długość przewodu i służą do transportu płuczki oraz przenoszenia obciążenia), obciążniki (czyli tzw. obciążniki wiertnicze, stosowane dla zwiększenia nacisku na świdry), czy elementy łączące jak graniatki (stosowane do łączenia rur, szczególnie w wiertnictwie głębokim). Zgodnie z praktyką branżową i instrukcjami obsługi urządzeń wiertniczych, koronka rdzeniowa nie jest traktowana jako element przewodu wiertniczego, a raczej jako osprzęt końcowy, który dobiera się wedle aktualnych potrzeb technologicznych. W codziennym użytkowaniu na wiertni, gdy zestawia się przewód do wiercenia, nikt nie zalicza koronki rdzeniowej do jego podstawowej budowy – jest ona montowana tylko wtedy, gdy planujemy pobrać rdzeń. To takie trochę narzędzie specjalistyczne, a nie część stała przewodu. Warto na to uważać, bo w praktyce takie niuanse potrafią zadecydować o jakości pracy całej ekipy wiertniczej.