Profilowanie w geofizyce otworowej oznacza rejestrację zmian mierzonej wielkości fizycznej w odniesieniu do

Profilowanie w geofizyce otworowej polega właśnie na rejestracji zmian wybranej wielkości fizycznej w funkcji głębokości odwiertu. To bardzo ważne, bo tylko wtedy można uzyskać wiarygodny obraz budowy geologicznej, rozkładu parametrów skał czy płynów w kolejnym przekroju otworu. Każdy pomiar – czy to naturalnej promieniotwórczości, przewodności, gęstości, czy innych cech – nanoszony jest na wykres względem dokładnej głębokości, na której został wykonany. W praktyce wygląda to tak, że narzędzia loggingowe opuszcza się na linie lub przewodzie do otworu, a odczyty są automatycznie korelowane z głębokością, najczęściej poprzez zliczanie obrotów bębna czy za pomocą enkoderów głębokościowych. To daje bardzo precyzyjny profil, często z dokładnością do kilku centymetrów. Na podstawie tych danych geofizycy mogą np. rozpoznać granice warstw, wykryć obecność gazu, ropy czy wody, a także określić jakość złoża. Moim zdaniem to jest absolutna podstawa pracy w branży – od początku uczy się, że bez odniesienia do głębokości profilowanie nie ma sensu. Standardy branżowe, jak normy ISO dotyczące badań otworowych, wyraźnie określają, że wyniki mają być podawane właśnie w funkcji głębokości, bo tylko wtedy można je porównywać między różnymi odwiertami czy technikami. Szczerze, trudno wyobrazić sobie sensowne pomiary otworowe bez tej podstawy.