W wyniku którego procesu nastąpi rozdział nadawy na koncentrat zawierający hydrofobowe ziarna minerałów użytecznych i hydrofilowe ziarna nieużyteczne?

Właściwie, właśnie wzbogacanie flotacyjne jest tym procesem, w którym rozdzielamy nadawę na dwa główne produkty: koncentrat z hydrofobowymi ziarnami minerałów użytecznych oraz odpad, czyli tzw. flotokoncentrat i flotoodpad. To wszystko dzieje się dzięki wykorzystaniu różnic w powinowactwie powierzchniowym ziaren do wody i powietrza. Minerały hydrofobowe, czyli mające skłonność do przyczepiania się do pęcherzyków powietrza, są wynoszone na powierzchnię w postaci piany, a hydrofilowe zostają w zawiesinie. W praktyce flotacja jest szeroko stosowana do wzbogacania rud siarczkowych, węgla, fosforytów, a nawet niektórych metali szlachetnych. Dobrą praktyką jest też dobór odpowiednich odczynników flotacyjnych – zbieraczy, pianotwórców, depresantów – i ich właściwe dawkowanie, bo to one decydują o selektywności procesu. Moim zdaniem nie ma skuteczniejszego sposobu na rozdział surowca o podobnej granulacji, jeśli różnią się charakterem powierzchniowym ziaren. To, co warto jeszcze wiedzieć, to że flotacja daje dużą elastyczność w sterowaniu procesem, pozwala odzyskiwać nawet drobne frakcje i jest naprawdę standardem na świecie. W wielu zakładach górniczych i przeróbczych flotacja jest po prostu nie do zastąpienia – to technika, której po prostu nie da się obejść, jeśli chcemy uzyskać wysoką jakość koncentratu.