Zgodnie z Kodeksem pracy pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy, wyrządził pracodawcy szkodę, ponosi odpowiedzialność materialną. Gdy szkoda została wyrządzona z winy nieumyślnej, wysokość odszkodowania, jakie pracownik musi zapłacić pracodawcy, ustala się <br><br> <table><tr><th colspan="2">Limit niedoborów – sklepy samoobsługowe</th><th colspan="2">Limit niedoborów – sprzedaż tradycyjna</th></tr><tr><td>minimalny</td><td>maksymalny</td><td>minimalny</td><td>maksymalny</td></tr><tr><td>0,5%</td><td>0,8%</td><td>0,4%</td><td>0,7%</td></tr></table>

Poprawna odpowiedź, czyli ustalenie wysokości odszkodowania do wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia pracownika, opiera się na przepisach Kodeksu pracy zawartych w art. 119. W przypadku, gdy pracownik wyrządzi szkodę pracodawcy z winy nieumyślnej, odpowiedzialność materialna jest ściśle określona. Przykładem może być sytuacja, w której pracownik przez nieuwagę uszkadza sprzęt biurowy, co prowadzi do konieczności jego naprawy lub wymiany. W takim przypadku, niezależnie od wartości szkody, pracownik nie może zostać obciążony kwotą przekraczającą jego trzymiesięczne wynagrodzenie. To ograniczenie jest istotne dla zapewnienia równowagi w relacjach pracodawca-pracownik oraz zabezpiecza pracowników przed nadmiernymi sankcjami finansowymi. Warto zaznaczyć, że prawo pracy w Polsce stawia na ochronę pracowników, co znajduje odzwierciedlenie w tych przepisach. Odpowiedzialność materialna pracowników powinna być zrównoważona i nie może prowadzić do ich finansowego zrujnowania.