Kabel przeznaczony do transmisji danych, posiadający stalową żyłę miedziowaną w stosunku do kabla z żyłą całkowicie miedzianą o takim samym przekroju, charakteryzuje się

Poprawna odpowiedź dotyczy większej rezystancji stałoprądowej kabla z żyłą stalową miedziowaną w porównaniu z kablem o pełnej żyle miedzianej o takim samym przekroju geometrycznym. Klucz jest prosty: stal ma znacznie większą rezystywność niż miedź. W żyłach miedziowanych (tzw. CCS – Copper Clad Steel) tylko cienka warstwa na zewnątrz jest z miedzi, a środek to stal. Przy prądzie stałym prąd płynie przez cały przekrój przewodnika, więc „widzi” głównie stal, a nie tylko miedź na powierzchni. To automatycznie podnosi rezystancję DC w omach na kilometr. W praktyce oznacza to większe spadki napięcia na dłuższych odcinkach przy tym samym prądzie i gorszą efektywność energetyczną w zastosowaniach, gdzie liczy się zasilanie, a nie tylko sama transmisja sygnału. Dlatego w instalacjach zasilających PoE, systemach alarmowych czy zasilaniu urządzeń przez długie odcinki skrętki zdecydowanie preferuje się żyły z pełnej miedzi (Cu), zgodnie z zaleceniami producentów i dobrymi praktykami projektowymi. Co ciekawe, przy sygnałach wysokiej częstotliwości, np. w kablach koncentrycznych do anten, efekt naskórkowy powoduje, że prąd płynie głównie po powierzchni przewodnika. I tu stalowa żyła miedziowana ma sens: miedź na zewnątrz zapewnia dobre parametry HF, a stal w środku daje wytrzymałość mechaniczną (np. przy napowietrznych liniach telekomunikacyjnych) i często niższy koszt. Ale to dotyczy głównie parametrów w.cz., a pytanie dotyczyło rezystancji stałoprądowej – i ta będzie wyraźnie większa niż w pełnomiedzianym przewodzie. W dokumentacjach technicznych kabli (datasheetach) producenci podają zwykle rezystancję żyły w [Ω/km]. Jeśli porównać kable o tym samym przekroju i konstrukcji, ale różnym materiale żyły, to dla CCS zawsze zobaczymy wyższe wartości. Z mojego doświadczenia w instalacjach LAN i CCTV najlepiej jest trzymać się zasady: do zasilania i długich odcinków – pełna miedź, do typowej transmisji RF – można rozważać kable miedziowane, ale świadomie, wiedząc, że DC będzie gorsze.