Który z parametrów transmisji sygnału naziemnej telewizji cyfrowej określany jest stosunkiem błędnych bitów do całkowitej liczby otrzymanych bitów?

Parametr BER (Bit Error Rate) to dokładnie to, o co chodzi w tym pytaniu: jest to stosunek liczby błędnie odebranych bitów do całkowitej liczby bitów przesłanych lub odebranych w danym przedziale czasu. Mówiąc prościej – BER mówi, ile bitów „pogubiło się” lub zostało zniekształconych w transmisji w stosunku do całości. W systemach naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T / DVB-T2 BER jest jednym z podstawowych wskaźników jakości toru transmisyjnego, obok takich parametrów jak MER czy SNR. W praktyce przy pomiarach instalacji antenowych miernik najpierw pokazuje BER przed korekcją FEC (tzw. BER pre-Viterbi lub pre-LDPC), a potem po korekcji (post-Viterbi, post-LDPC). To są bardzo ważne wartości, bo standardy i dobre praktyki mówią jasno: przed korekcją BER musi być odpowiednio niski, żeby układ FEC dał radę „wyprostować” błędy i na końcu uzyskać praktycznie bezbłędny strumień TS. W dokumentacji DVB i zaleceniach producentów sprzętu spotkasz konkretne progi, np. BER rzędu 10^-3 przed korekcją i 10^-7 lub niższy po korekcji jako poziomy akceptowalne do stabilnego odbioru bez artefaktów obrazu. Z mojego doświadczenia przy uruchamianiu instalacji TV w budynkach warto patrzeć na BER bardziej niż na sam poziom sygnału – bo można mieć wysoki poziom sygnału, ale przy dużych zakłóceniach BER będzie fatalny i obraz zacznie się sypać w kwadraciki. W praktyce serwisant, który ogarnia temat, zawsze sprawdza BER przy różnych kanałach, przy włączonych i wyłączonych wzmacniaczach, przy różnych długościach kabli, bo ten parametr bardzo dobrze pokazuje, czy tor transmisyjny jest poprawnie dobrany i czy instalacja spełnia zalecenia norm i instrukcji producentów tunerów DVB.