Separator galwaniczny jest montowany w sieci HFC, między innymi w celu zmniejszenia w transmitowanych sygnałach

Separator galwaniczny w sieci HFC (Hybrid Fiber Coax) montuje się właśnie po to, żeby odseparować galwanicznie instalację abonencką od sieci operatora i w ten sposób ograniczyć przepływ prądów wyrównawczych uziemień. Chodzi o sytuację, gdy punkt uziemienia po stronie operatora i uziemienie po stronie budynku/abonenta mają różne potencjały. Wtedy, bez separacji, może popłynąć stały lub niskoczęstotliwościowy prąd wyrównawczy po ekranie kabla koncentrycznego. To jest nie tylko niebezpieczne, ale też w dłuższej perspektywie niszczy złącza, ekran, powoduje korozję elektrochemiczną i różne dziwne zakłócenia. Separator galwaniczny działa tak, że dla sygnałów wysokiej częstotliwości (TV, DOCSIS, QAM, OFDM) ma małą impedancję, więc sygnał przechodzi, a dla składowej stałej i bardzo niskich częstotliwości stanowi przerwę – prąd wyrównawczy nie ma jak popłynąć. W praktyce stosuje się separatory spełniające wymagania norm, np. EN 50083 i EN 60728, które określają m.in. izolację galwaniczną, tłumienie, dopasowanie impedancji 75 Ω i odporność na przepięcia. Z mojego doświadczenia w instalacjach zbiorczych w blokach mieszkalnych separator galwaniczny przy gnieździe abonenckim albo na wejściu do mieszkania potrafi rozwiązać problemy z „kopiącym” ekranem, buczeniem w torze audio (przy podłączonych amplitunerach, telewizorach, komputerach) i z nieprzyjemnymi różnicami potencjałów między różnymi urządzeniami. Dodatkowo jest to zgodne z dobrą praktyką branżową: sieć operatora ma swoje uziemienie, instalacja budynku swoje, a separator zapewnia bezpieczne rozdzielenie, jednocześnie nie psując parametrów transmisyjnych w paśmie pracy sieci HFC.