W programie MAGic, konfigurację sposobu podążania obszaru powiększonego za wykonywanymi na ekranie czynnościami realizuje się funkcją

Funkcja śledzenia w programie MAGic to absolutna podstawa, jeżeli chodzi o komfort korzystania z powiększenia ekranu w pracy czy nauce. W dużym skrócie, to właśnie ona odpowiada za to, żeby obszar powiększony podążał za najważniejszymi aktywnościami użytkownika – np. przesuwaniem kursora myszy, zmianą fokusa klawiatury albo przełączaniem się między aplikacjami. Dzięki temu użytkownik nie musi ręcznie przesuwać widoku po ekranie, bo MAGic sam automatycznie reaguje na jego działania, „śledząc” to, co aktualnie jest najważniejsze. Takie rozwiązanie jest szczególnie istotne dla osób słabowidzących, które mogą szybko się pogubić na dużych, rozbudowanych ekranach. Z mojego doświadczenia wynika, że dobrze skonfigurowane śledzenie to podstawa wygodnej pracy z programem powiększającym – bez tego trudno efektywnie korzystać z komputera, a każda zmiana kontekstu na ekranie wymagałaby ciągłego przesuwania widoku ręcznie. W branży przyjmuje się, że ergonomiczne narzędzia asystujące powinny jak najbardziej automatyzować śledzenie aktywności użytkownika, bo to oszczędza czas i zmniejsza frustrację. Warto jeszcze wspomnieć, że w MAGic możemy na różne sposoby dostosować tryby śledzenia, wybierając np. czy widok ma się przesuwać za kursorem myszy, fokusem klawiatury czy przypiętymi oknami – to wszystko zależy od potrzeb użytkownika. To jest właśnie przykład dobrej praktyki projektowania dostępności cyfrowej – elastyczność i automatyzacja obsługi.