W technologii galwanoformingu w protezyce stomatologicznej stosowane są roztwory

W technologii galwanoformingu w protetyce stomatologicznej stosuje się roztwory złota, ponieważ celem jest wytworzenie bardzo cienkiej, ale jednocześnie precyzyjnej i stabilnej warstwy metalicznej, która będzie pełniła funkcję czapeczki, podbudowy lub podścielenia np. pod ceramikę. Złoto w postaci jonów w kąpieli galwanicznej odkłada się równomiernie na odpowiednio przygotowanym modelu lub wzorze, zwykle z tworzywa lub z materiału przewodzącego pokrytego warstwą przewodzącą. Dzięki temu uzyskujemy bardzo dokładne odwzorowanie kształtu zęba, brzegu preparacji, podcieni, a jednocześnie minimalną grubość ścianek, co w praktyce klinicznej jest ogromnym plusem. Z mojego doświadczenia, dobrze wykonany galwanoformowany kapturek złoty daje świetną szczelność brzeżną, co zmniejsza ryzyko próchnicy wtórnej i podcieków. Złoto jest też metalem szlachetnym, chemicznie bardzo stabilnym w środowisku jamy ustnej, nie koroduje, ma dobrą biokompatybilność, więc jest bezpieczne dla tkanek przyzębia i błony śluzowej. W protetyce uważa się, że złote podbudowy galwano są szczególnie przydatne przy koronach pełnoceramicznych wspieranych metalem, przy koronach teleskopowych oraz w pracach kombinowanych, gdzie liczy się precyzja pasowania i cienka ścianka. W standardach dobrej praktyki technik stara się kontrolować grubość powłoki złota (np. w mikrometrach) poprzez czas osadzania i natężenie prądu, bo to bezpośrednio wpływa na wytrzymałość i dopasowanie. Roztwory złota do galwanoformingu są specjalnie przygotowane pod kątem stabilności, czystości i przewidywalności procesu elektrochemicznego, a używanie innych metali w tej konkretnej technice nie daje tak dobrego połączenia dokładności, biokompatybilności i estetyki jak właśnie złoto.