Pojawienie się szpar rozrostowych między siekaczami jest charakterystyczne dla

Pojawienie się szpar rozrostowych (tzw. diastem fizjologicznych) między siekaczami jest typowe właśnie dla okresu poprzedzającego wyrzynanie się pierwszych trzonowców stałych – szóstek. To jest tzw. uzębienie mleczne z przestrzeniami. W tym czasie szczęka i żuchwa rosną szybciej niż same zęby mleczne, dlatego między mlecznymi siekaczami pojawiają się przerwy. Te szpary są z ortodontycznego punktu widzenia zjawiskiem bardzo korzystnym, bo przygotowują miejsce dla szerszych zębów stałych, szczególnie siekaczy i kłów. Gdyby ich nie było, ryzyko stłoczeń w uzębieniu stałym jest dużo większe. W praktyce stomatologicznej i ortodontycznej, podczas przeglądu dziecka około 5.–6. roku życia, lekarz celowo ocenia, czy występują szpary rozrostowe. Jeżeli ich brak, a łuk zębowy jest wąski, to często z wyprzedzeniem planuje się kontrolę ortodontyczną, czasem wprowadza się wczesne leczenie poszerzające łuki zębowe. Moim zdaniem warto zapamiętać, że diastemy w tym okresie to nie wada, tylko fizjologia rosnącego narządu żucia. W pełnym uzębieniu mlecznym bezpośrednio po wyrznięciu zębów takich szpar zwykle jeszcze nie ma, one pojawiają się właśnie później, gdy kości szczęk rosną intensywnie, a pierwsze trzonowce stałe dopiero przygotowują się do wyrznięcia. W dobrych podręcznikach z ortodoncji to jest klasyczny element tzw. uzębienia mieszanego i prawidłowego rozwoju łuków zębowych.