Schemat której klasy okluzji, według klasyfikacji Angle’a, przedstawiony jest na ilustracji?

Na schemacie widać klasyczną I klasę Angle’a: guzka mezjalno-policzkowego pierwszego trzonowca górnego wpada w bruzdę międzyguzkową pierwszego trzonowca dolnego. To jest główne kryterium tej klasy okluzji – relacja trzonowcowa jest prawidłowa, żuchwa nie jest ani nadmiernie cofnięta, ani wysunięta względem szczęki. Siekacze górne zachodzą fizjologicznie na dolne (overbite i overjet w granicach normy), a profil twarzy jest z reguły prosty lub lekko wypukły. Moim zdaniem warto to mieć „w głowie na obrazku”, bo w praktyce ortodontycznej i protetycznej właśnie do tej relacji dążymy przy ustawianiu zębów. Przy planowaniu aparatów stałych, szyn, a nawet przy ustawianiu zębów w protezach całkowitych, za wzorzec przyjmuje się relację zbliżoną do I klasy Angle’a – gwarantuje to korzystne rozłożenie sił żucia, stabilność okluzji i mniejsze przeciążenie stawu skroniowo-żuchwowego. W I klasie mogą oczywiście współistnieć inne wady, np. stłoczenia, diastemy czy zaburzenia pionowe zgryzu, ale sama relacja trzonowców jest prawidłowa. Dobra praktyka kliniczna wymaga, żeby przy każdym badaniu stomatologicznym rutynowo oceniać właśnie tę relację, bo jest ona punktem wyjścia do dalszej diagnostyki ortodontycznej i planowania leczenia.