Klasa I braków zębowych w klasyfikacji Galasińskiej-Landsbergerowej oznacza braki

W klasyfikacji Galasińskiej-Landsbergerowej klasa I obejmuje braki jakościowe, czyli takie, w których ząb jest obecny w łuku, ale jego jakość jest niewystarczająca: ząb jest znacznie zniszczony próchnicowo, po leczeniu endodontycznym, przebarwiony, osłabiony, z rozległą odbudową albo wymaga pokrycia koroną protetyczną. Nie mówimy tu o „dziurze” w łuku, tylko o zębie, który nie spełnia prawidłowo funkcji estetycznej lub żucia i trzeba go protetycznie skorygować. Ta klasyfikacja porządkuje planowanie leczenia: w klasie I rozważamy głównie korony, licówki, wkłady koronowe, wkłady koronowo‑korzeniowe, ewentualnie onlaye lub overlaye, a nie mosty czy protezy częściowe. W praktyce technika dentystycznego oznacza to inne podejście do modelu roboczego, preparacji brzegów koron, doboru materiału (ceramika, metal‑ceramika, kompozyt, cyrkon) oraz sposobu przeniesienia zwarcia. Moim zdaniem warto mieć z tyłu głowy, że w brakach jakościowych zachowujemy ząb filarowy i wykorzystujemy go jako podporę dla uzupełnienia stałego, co jest zgodne z nowoczesnymi standardami minimalnie inwazyjnej protetyki – najpierw wzmacniamy i odbudowujemy to, co jeszcze można uratować, zamiast od razu usuwać i zastępować protezą ruchomą. W wielu opisach klinicznych ta klasa jest pierwszym krokiem do nauki różnicowania, kiedy pacjent potrzebuje korony, a kiedy już typowo mostu lub protezy szkieletowej.