Dentystyczny, 22 karatowy stop złota zawiera

W stopach złota stosowanych w stomatologii oznaczenie „22 karaty” oznacza, że w 24 częściach stopu aż 22 części stanowi czyste złoto, czyli ok. 91,6% wagowo. W praktyce przyjmuje się skrótowo 91% czystego złota, stąd ta odpowiedź jest uznawana za prawidłową. Reszta, czyli mniej więcej 9%, to dodatki stopowe – najczęściej srebro, miedź, czasem pallad, platyna lub cynk. Te domieszki nie są przypadkowe: poprawiają twardość, sprężystość, odporność na ścieranie i dopasowują współczynnik rozszerzalności cieplnej do ceramiki, jeśli stop ma być licowany porcelaną. Z mojego doświadczenia, wysokokaratowe stopy złota (18–22 K) używa się głównie do koron lanej, inlay/onlay, czasem mostów w odcinku bocznym, gdzie liczy się bardzo dobra biokompatybilność, precyzja odlewu i stabilność wymiarowa. 22-karatowy stop jest bardzo szlachetny chemicznie, praktycznie nie koroduje w środowisku jamy ustnej, nie powoduje przebarwień błony śluzowej ani reakcji alergicznych, co jest ogromnym plusem przy pracach długoczasowych. Wysoka zawartość złota daje też świetną lejność i możliwość uzyskania bardzo dokładnych, cienkościennych odlewów, co ma znaczenie przy precyzyjnym przyleganiu korony do kikuta zęba. W dobrych praktykach techniki dentystycznej zawsze zwraca się uwagę na to, aby przy pracach stałych w odcinku bocznym stosować stopy o odpowiedniej twardości, ale jednocześnie wysokiej szlachetności, właśnie w okolicach 18–22 K, a oznaczenie karatowe zawsze przeliczać na procenty, żeby świadomie dobierać materiał do konkretnej pracy.