Który element stawu skroniowo-żuchwowego zaznaczono strzałką na zamieszczonym rysunku?

Strzałka na rysunku wskazuje głowę stawową żuchwy, czyli kłykieć żuchwy – ruchomy element stawu skroniowo‑żuchwowego. To właśnie ona współpracuje z dołem stawowym kości skroniowej oraz z krążkiem stawowym. Charakterystyczny jest jej zaokrąglony, elipsoidalny kształt, pokryty chrząstką włóknistą, a nie typową chrząstką szklistą jak w wielu innych stawach. Dzięki temu staw lepiej znosi obciążenia związane z żuciem, zaciskaniem zębów czy parafunkcjami. W praktyce technika dentystycznego ważne jest, żeby dobrze rozumieć położenie i kształt głowy stawowej, bo przy projektowaniu protez całkowitych, szyn relaksacyjnych czy nawet przy analizie zwarcia na artykulatorze trzeba wyobrażać sobie, jak kłykcie poruszają się w dole stawowym podczas ruchów wysuwania i odwodzenia. Moim zdaniem kto raz dobrze zrozumie biomechanikę głowy stawowej, ten dużo łatwiej łapie sens prowadzeń kłowych, zgryzu zbalansowanego i różnych ustawień łuków w artykulatorze. W badaniu klinicznym pacjentów z dolegliwościami stawowymi zawsze ocenia się tor ruchu głowy stawowej, szuka przeskakiwania, blokowania, bolesności przy palpacji w okolicy stawu – to są standardowe elementy diagnostyki według zaleceń większości podręczników protetyki i stomatologii zachowawczej. Dobra znajomość anatomii głowy stawowej to po prostu podstawa bezpiecznego planowania leczenia protetycznego i okluzji.