Bruksizm w podstawowym stadium objawia się

Bruksizm w swoim podstawowym, wczesnym stadium rzeczywiście objawia się przede wszystkim mimowolnym zaciskaniem i zgrzytaniem zębów, najczęściej podczas snu. To jest taki klasyczny obraz: pacjent rano zgłasza ból mięśni żucia, uczucie „zmęczonej szczęki”, czasem bóle głowy w okolicy skroni. Moim zdaniem warto zapamiętać, że na początku nie ma jeszcze dużych zmian w kościach czy dziąsłach – dominują objawy czynnościowe, właśnie to niekontrolowane zaciskanie. Od strony technicznej bruksizm zalicza się do parafunkcji narządu żucia, czyli nieprawidłowych nawyków, które nadmiernie obciążają zęby, mięśnie i staw skroniowo-żuchwowy. W praktyce technika dentystycznego ma to spore znaczenie: u takich pacjentów szybciej ścierają się powierzchnie żujące, pękają wypełnienia, uszkadzają się korony i mosty, a protezy mogą się odklejać lub łamać. Dlatego w dobrych praktykach zaleca się współpracę lekarza z technikiem przy planowaniu szyn relaksacyjnych – specjalnych nakładek na zęby, które rozkładają siły i chronią uzębienie przed nadmiernym ścieraniem. Często przy projektowaniu prac protetycznych (np. koron, mostów czy protez) uwzględnia się informację, czy pacjent ma bruksizm, bo wtedy trzeba bardziej zadbać o kształt powierzchni żujących, wysokość zwarcia i dobór materiału o odpowiedniej odporności na ścieranie. W początkowym stadium bruksizmu nie obserwuje się jeszcze wyraźnych przesunięć zębów ani zaników kostnych – to przychodzi, jeśli w ogóle, dopiero po dłuższym czasie nieleczonej parafunkcji. Podstawowy objaw, który powinien zapalać lampkę ostrzegawczą, to właśnie nocne zaciskanie i zgrzytanie zębami.