Twórcą metody artykulacji guzkowej ustawiania zębów w protezach całkowitych jest

Twórcą metody artykulacji guzkowej ustawiania zębów w protezach całkowitych jest Gysi i to nazwisko naprawdę warto mieć „w głowie” przy każdej pracy nad protezą całkowitą. Metoda Gysiego opiera się na założeniu, że guzki zębów sztucznych powinny wchodzić w zrównoważone kontakty w różnych pozycjach żuchwy, a nie tylko w maksymalnym zaguzkowaniu. Chodzi o to, żeby przy ruchach bocznych i doprzednich proteza nie chwiała się i nie zsuwała z podłoża protetycznego. W praktyce technicznej oznacza to świadome ustawianie zębów bocznych w oparciu o łuk kompensacyjny, odpowiednie nachylenie guzków i kontrolę kontaktów na artykulatorze. Z mojego doświadczenia, kto raz porządnie przećwiczy metodę Gysiego na fantomie i na artykulatorze, dużo lepiej rozumie, po co w ogóle są te wszystkie łuki, płaszczyzny Camper’a, płaszczyzna okluzyjna i zasady zrównoważonej okluzji. Metoda guzkowa Gysiego jest klasycznym standardem nauczanym w technikach dentystycznych i na protetyce stomatologicznej: pozwala osiągnąć stabilną, przewidywalną okluzję w protezach całkowitych, co przekłada się na lepsze utrzymanie protezy, mniejsze urazy śluzówki i wygodniejsze żucie dla pacjenta. W dobrze prowadzonej pracowni techniki często stosuje się warianty okluzji guzkowej wywodzące się bezpośrednio z zasad Gysiego, nawet jeśli nie zawsze nazywa się je po imieniu. Warto też kojarzyć, że w przeciwieństwie do okluzji zębodołowo‑płaskiej, metoda Gysiego zakłada pełne wykorzystanie morfologii guzków zębów trzonowych i przedtrzonowych, a więc wymaga większej precyzji ustawienia, ale daje bardziej fizjologiczne warunki żucia.