Językową powierzchnię drugiego przedtrzonowca dolnego ilustruje rycina

Na rycinie 4 pokazano językową powierzchnię drugiego przedtrzonowca dolnego, co dobrze widać po charakterystycznym, stosunkowo niskim guzku językowym i specyficznym przebiegu bruzdy centralnej. W przedtrzonowcach dolnych (szczególnie drugim) korona jest wyraźnie pochylona w kierunku językowym, a guzek policzkowy jest wyższy i masywniejszy niż językowy. Od strony językowej widzimy więc przede wszystkim zarys pojedynczego, mniejszego guzka, bez silnie zaakcentowanych krawędzi stycznych jak od strony policzkowej. W prawidłowym modelowaniu i rozpoznawaniu morfologii istotne jest też to, że powierzchnia językowa jest bardziej wypukła, szyjka korony delikatnie zwęża się ku językowi, a bruzda centralna „ucieka” nieco w stronę policzkową. W praktyce technika dentystycznego i lekarza takie rozróżnienie ma duże znaczenie przy ustawianiu zębów w protezach częściowych i całkowitych, przy wax-upach oraz przy wykonywaniu koron na przedtrzonowce dolne – jeśli pomylimy stronę językową z policzkową, kontakt zwarciowy i prowadzenie żuchwy będą niewłaściwe, co szybko przełoży się na dolegliwości pacjenta. Moim zdaniem warto sobie te kształty wręcz „wryć w pamięć” i kojarzyć: mały, niższy guzek – to patrzymy od strony językowej, tak jak właśnie na rycinie 4.