Przedstawiony na schemacie sposób ustawiania zębów przednich w protezach całkowitych jest zalecany w metodzie

W metodzie Gysiego ustawianie zębów przednich w protezach całkowitych opiera się na bardzo charakterystycznym schemacie – dokładnie takim, jak na rysunku. Siekacze ustawiane są z wyraźnym nachyleniem osi długiej, przy zachowaniu określonej wysokości brzegu siecznego i harmonijnego łuku. Gysi kładł duży nacisk na estetykę twarzy i prawidłowe podparcie warg, ale jednocześnie na funkcję: prowadzenie sieczne, kontrolowane kontakty przy ruchach doprzednich i bocznych oraz stabilność protez. Moim zdaniem to jedna z bardziej „klasycznych” koncepcji, które warto mieć w małym palcu, bo pojawia się w podręcznikach i na egzaminach praktycznie wszędzie. W pracowni technicznej metoda Gysiego przekłada się na konkretną robotę: technik ustala płaszczyznę protetyczną, wyznacza linię pośrodkową, linie kłów, a potem ustawia siekacze górne z lekką inklinacją dystalną, zachowując równą linię brzegów siecznych względem płaszczyzny zwarciowej. Następnie dopasowuje zęby dolne tak, aby uzyskać prawidłową prowadzącą płaszczyznę sieczną i nie doprowadzić do zbyt głębokiego nagryzu pionowego, który destabilizuje protezy. W dobrych praktykach protetycznych zwraca się uwagę, że metoda Gysiego daje przewidywalne, powtarzalne ustawienie zębów, szczególnie u pacjentów bezzębnych z typową budową wyrostków. Pozwala też łatwiej kontrolować zgryz balansujący i uniknąć przeciążeń podłoża protetycznego. Warto też pamiętać, że w wielu instrukcjach firm zębowych schematy ustawiania zębów przednich są wprost oparte na założeniach Gysiego, więc znajomość tego nazwiska realnie ułatwia pracę z systemami komercyjnymi i z artykulatorami o klasycznej konstrukcji.