Którego gipsu należy użyć do wykonania modelu dzielonego?

Do wykonania modelu dzielonego stosuje się gips syntetyczny IV klasy, bo ma on najwyższą twardość i wytrzymałość na ściskanie przy jednocześnie bardzo małej rozszerzalności liniowej. W praktyce oznacza to, że segmenty modelu można wielokrotnie wyjmować, dopasowywać, zaciskać w imadle, szlifować, prowadzić analizę podcieni czy pracować w paralelometrze, a krawędzie nie będą się łatwo wykruszać. Gips IV klasy (tzw. twardy, o wysokiej wytrzymałości) daje bardzo dokładne odwzorowanie szczegółów z wycisku, co jest kluczowe np. przy planowaniu protez szkieletowych, koron, mostów czy precyzyjnych elementów retencyjnych. Moim zdaniem w pracowni protetycznej to jest taki „standard złoty” do modeli roboczych wymagających dzielenia, bo zapewnia powtarzalność i stabilność wymiarową, nawet przy dłuższej pracy nad tym samym modelem. Zwróć uwagę, że producenci materiałów protetycznych w kartach technicznych wprost zalecają gips klasy IV do modeli dzielonych, modeli pod protezy stałe i szkieletowe oraz do prac CAD/CAM, właśnie ze względu na jego parametry mechaniczne i minimalną ekspansję. W codziennej pracy technika różnica jest bardzo odczuwalna: modele z gipsu IV klasy mniej się „obijają”, lepiej znoszą piłowanie na segmenty i późniejsze składanie w podstawie modelu. Dobrą praktyką jest też trzymanie się zalecanego przez producenta stosunku proszek/woda i mieszanie próżniowe – wtedy gips syntetyczny pokaże pełnię swoich możliwości i model dzielony będzie dokładny, stabilny i po prostu wygodny w obróbce.