Na której ilustracji przedstawiony jest schemat podstawy modelu gipsowego szczęki, opracowanego według szkoły (metody) amerykańskiej?

Na ilustracji 4 pokazany jest charakterystyczny schemat podstawy modelu gipsowego szczęki według szkoły amerykańskiej. Ten sposób opracowania odlewu opiera się na wyraźnym, wielokątnym zarysie podstawy, z załamanami krawędzi bocznych i wyraźnie zaznaczonym szczytem od strony podniebiennej. Wewnętrzne linie przerywane wyznaczają osie symetrii, przekątne i punkty kontrolne, które technik wykorzystuje przy trasowaniu i przycinaniu modelu. Dzięki temu podstawa jest stabilna, proporcjonalna i estetyczna, a jednocześnie zachowany jest bezpieczny dystans od wyrostka zębodołowego, pola podparcia i guzków zębów trzonowych. W metodzie amerykańskiej bardzo pilnuje się, żeby podstawa nie była ani zbyt masywna, ani zbyt cienka – ma to wpływ na dokładność montażu w artykulatorze, na późniejsze ustawianie zębów i na to, czy model nie będzie pękał przy obróbce. Moim zdaniem warto zapamiętać ten wieloboczny, niejako „rozciągnięty” kształt jako standard w pracowniach, które pracują według klasycznych wytycznych amerykańskich podręczników protetyki. W praktyce, gdy samodzielnie opracowujesz modele pod protezy całkowite, taka geometria podstawy ułatwia równomierne szlifowanie, oznaczanie płaszczyzny okluzyjnej, a także powtarzalne ustawianie modeli w różnych artykulatorach bez ryzyka przechylenia czy chwiania się odlewu na stole roboczym.