Rebazacja polega na

Rebazacja w protetyce oznacza właśnie wymianę płyty protezy akrylowej przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowego ustawienia zębów. Innymi słowy, wymieniamy „bazę” protezy, a nie robimy jej całkowicie od zera. Stosuje się to wtedy, gdy podłoże protetyczne się zmieniło (zanik wyrostka, rozchwianie protezy, odleżyny), a zęby sztuczne są jeszcze w dobrym stanie i okluzja jest do zaakceptowania. W praktyce technik pobiera się nowy wycisk na starej protezie, wykonuje się model roboczy, usuwa starą płytę akrylową w odpowiednim zakresie i zastępuje ją nową masą akrylową, najczęściej na gorąco polimeryzowaną. Dzięki temu proteza lepiej przylega do podłoża, poprawia się retencja, stabilizacja i rozkład sił żucia. Moim zdaniem to jedna z podstawowych i bardzo opłacalnych metod naprawczo‑adaptacyjnych – pacjent nie musi od razu inwestować w nową protezę, a komfort użytkowania wyraźnie rośnie. W dobrych pracowniach zwraca się dużą uwagę na dokładne odtworzenie strefy uszczelnienia obwodowego i na kontrolę wysokości zwarcia po rebazacji, bo zbyt grube dołożenie akrylu może zaburzyć relacje zgryzowe. Warto też pamiętać, że rebazacja to nie jest tylko „zalanie” protezy nowym akrylem, ale świadome, technologicznie poprawne odtworzenie płyty w oparciu o aktualne warunki w jamie ustnej pacjenta.