Do umocowania protez overdenture w jamie ustnej służą

W protezach typu overdenture kluczowe jest zakotwiczenie protezy na zachowanych korzeniach zębów lub implantach w sposób precyzyjny, stabilny i jednocześnie możliwy do codziennego zdejmowania przez pacjenta. Do tego właśnie służą zatrzaski – są to specjalne precyzyjne elementy mocujące typu męski–żeński (matrix–patrix). Jeden element umieszczony jest w korzeniu lub na implancie, a drugi w płycie protezy. Po nasadzeniu protezy następuje „kliknięcie” i proteza zostaje stabilnie połączona z filarem. Z mojego doświadczenia to rozwiązanie daje pacjentowi dużo większy komfort żucia, lepszą retencję i zdecydowanie poprawia pewność siebie, bo proteza nie „lata” podczas mówienia. W nowoczesnej protetyce zatrzaski uważa się za standardowe rozwiązanie przy overdenture na implantach, zgodnie z aktualnymi wytycznymi wielu towarzystw protetycznych. Ważne jest też, że elementy zatrzaskowe można serwisować – wymienia się wkładki retencyjne, reguluje siłę utrzymania, co jest ogromnym plusem w codziennej praktyce. Przy projektowaniu takiej protezy technik musi bardzo dokładnie zaplanować ułożenie zatrzasków w relacji do łuku zębowego, wysokości zgryzu i toru wkładania, często z użyciem paralelometru. Dobrze dobrane zatrzaski pomagają też równomiernie rozkładać siły żucia między błonę śluzową a filary, co chroni zarówno podłoże protetyczne, jak i same korzenie czy implanty. W praktyce klinicznej stosuje się różne systemy zatrzasków (np. kulowe, belkowe, lokatory), ale idea jest ta sama: zapewnić protezie overdenture pewne, powtarzalne i przewidywalne umocowanie w jamie ustnej przy zachowaniu możliwości zdejmowania przez pacjenta.