Która ilustracja przedstawia schemat braków zębowych klasy III, w klasyfikacji Kennedy’ego?

Wybrana ilustracja 1 odpowiada klasie III wg klasyfikacji Kennedy’ego, ponieważ przedstawia pojedynczy, ograniczony z obu stron brak skrzydłowy, czyli tzw. brak międzyzębowy z zachowanymi zębami filarowymi dystalnie i mezjalnie. W klasie III nie ma bezzębnych odcinków końcowych, tylko typowy brak w łuku, który można traktować jak most przęsłowy, ale wykonywany w formie protezy częściowej. Z mojego doświadczenia to właśnie w takich przypadkach planuje się klasyczne protezy częściowe osiadające z jednoznacznie określonymi podporami. Przy analizie modelu w paralelometrze szukamy stabilnych zębów filarowych po obu stronach luki, projektujemy klamry retencyjne, ciernie okluzyjne i płyty podpierające dokładnie nad polem protetycznym. W dobrych praktykach protetycznych podkreśla się, że w klasie III możemy uzyskać bardzo korzystne, prawie mostowe warunki podparcia, bo nie działamy na błonę śluzową w odcinku końcowym, tylko opieramy się głównie na zębach. Dzięki temu proteza jest mniej ruchoma, łatwiej kontrolować okluzję i uniknąć przeciążeń przyzębia. Warto też pamiętać, że wszelkie dodatkowe braki w tej samej łuku, które są również ograniczone z obu stron, traktujemy już jako podklasy klasy III. W praktyce technika dentystycznego dobra znajomość tej klasy pozwala szybciej i pewniej zaprojektować szkielety, dobrać odpowiednie klamry, ustalić przebieg łączników i tak zaplanować konstrukcję, żeby siły żucia rozkładały się osiowo na zęby filarowe. To potem bardzo procentuje przy naprawach, rozbudowach i ewentualnych korektach protezy.