Wskaż rysunek przedstawiający aparat Nance’a.

Wybranie rysunku 4 jest zgodne z klasycznym opisem aparatu Nance’a. Ten aparat to stałe, podniebienne utrzymanie przestrzeni, zakotwiczone zazwyczaj na pierwszych trzonowcach górnych za pomocą pierścieni lub zamków, połączonych łukiem podniebiennym z akrylową płytką spoczywającą na podniebieniu twardym w okolicy szwu podniebiennego. Na rysunku 4 wyraźnie widać charakterystyczną akrylową podkładkę podniebienną (taką „plamkę” na środku podniebienia) oraz metalowe ramiona wychodzące do zębów trzonowych – to jest typowy obraz aparatu Nance’a. W praktyce klinicznej aparat Nance’a stosuje się głównie do utrzymania położenia pierwszych trzonowców górnych po przedwczesnej utracie mlecznych zębów trzonowych, a także jako wzmocnioną kotwę w leczeniu ortodontycznym, np. przy retrakcji siekaczy. Dobrą praktyką jest bardzo dokładne dopasowanie akrylowej płytki do podniebienia, tak aby nie powodowała ucisku i odleżyn, ale jednocześnie stabilnie opierała się na podłożu śluzówkowo-kostnym. Trzeba też pamiętać o kontroli higieny – akrylowa tarczka sprzyja zaleganiu płytki bakteryjnej na podniebieniu, więc pacjent musi być dobrze poinstruowany co do szczotkowania i ewentualnego stosowania irygatora. Moim zdaniem warto kojarzyć aparat Nance’a z hasłem: stałe utrzymanie przestrzeni + akrylowa płytka na podniebieniu, bo to pomaga szybko odróżnić go od prostszych łuków podniebiennych bez akrylu czy sprężynujących elementów ekspansyjnych.