Najczęstszą przyczyną niepełnego odlewu metalowej podbudowy mostu jest

Najczęstszą przyczyną niepełnego odlewu metalowej podbudowy mostu jest rzeczywiście niewłaściwe rozmieszczenie kanałów odlewniczych. W praktyce technicznej to właśnie system kanałów decyduje, czy stop metalu w ogóle dotrze pod odpowiednim ciśnieniem i z odpowiednią prędkością do wszystkich fragmentów formy. Jeżeli kanały są zbyt wąskie, za długie, umieszczone zbyt daleko od masywnych części konstrukcji albo skierowane pod niekorzystnym kątem, metal zaczyna gwałtownie stygnąć w drodze i dochodzi do tzw. niedolania – braków w przęsłach, przy filarach, w delikatnych łukach. Z mojego doświadczenia wynika, że szczególnie zdradliwe jest umieszczenie jednego grubego kanału tylko od strony jednego filaru mostu: metal zalewa wtedy głównie tę stronę, a dalsze przęsła zostają częściowo puste lub z porowatością. Dobre praktyki odlewnicze zalecają zaprojektowanie rozgałęzionego systemu kanałów doprowadzających i odpowietrzających, tak żeby każdy segment podbudowy miał zapewniony płynny dopływ metalu i możliwość ujścia gazów. W mostach wieloprzęsłowych stosuje się zwykle kilka kanałów doprowadzających, umieszczonych bliżej najmasywniejszych części, oraz kanały wznoszące pełniące rolę zbiorników i odpowietrzenia. Ważne jest też, żeby kanały nie były przyczepione do najcieńszych, najbardziej wrażliwych fragmentów, bo wtedy łatwo o deformacje i skurczowe ubytki. W nowoczesnych pracowniach technicznych często robi się wręcz mały „projekt kanałów” na modelu wosku, zamiast przyklejać je na oko. Moim zdaniem to jest jedna z tych czynności, gdzie technik naprawdę pokazuje swój kunszt – poprawne rozmieszczenie kanałów rozwiązuje 80% problemów z odlewem i oszczędza mnóstwo czasu na poprawki, lutowanie czy powtarzanie całej pracy.