Płytka Hawleya to aparat

Płytka Hawleya jest klasycznym przykładem aparatu retencyjnego, czyli takiego, który ma utrzymać zęby w nowej, skorygowanej pozycji po zakończonym leczeniu ortodontycznym aktywnym aparatem stałym lub ruchomym. Jej podstawą jest akrylowy podniebienny lub językowy płytowy korpus oraz odpowiednio wygięte elementy druciane, najczęściej łuk wargowy Hawleya z klamrami kulkowymi lub Adamsa. Ten aparat sam z siebie nie ma za zadanie przesuwać zębów o dużą wartość, tylko stabilizować efekt leczenia. W praktyce klinicznej, zgodnie z zaleceniami ortodontycznymi, pacjent po zdjęciu aparatu stałego bardzo często dostaje właśnie płytkę Hawleya na kilka miesięcy, a czasem dłużej, do noszenia w określonym reżimie godzinowym, żeby zapobiec nawrotowi wady zgryzu (tzw. relapsowi). Moim zdaniem dobrze jest pamiętać, że w fazie retencji kluczowa jest współpraca pacjenta – nawet najlepsza płytka retencyjna nic nie da, jeśli będzie leżeć w pudełku. Konstrukcja Hawleya może być indywidualnie modyfikowana, ale jej główna funkcja pozostaje taka sama: bierne utrzymanie ustawienia zębów. W podręcznikach z ortodoncji i w standardach postępowania zaleca się aparaty retencyjne płytkowe (jak Hawley) lub przezroczyste szyny retencyjne, ale zasada zawsze jest wspólna – brak aktywnych śrub czy sprężyn, działanie głównie bierne, jedynie z ewentualnymi drobnymi korektami kształtu łuku wargowego.