Przyczyną odleżyn lub otarć naskórka u pacjentów użytkujących epitezy twarzy jest

Przy epitezach twarzy kluczowa jest elastyczność materiału stykającego się ze skórą. Wykonanie epitezy z twardej masy akrylowej sprzyja powstawaniu odleżyn i otarć naskórka, bo taki materiał praktycznie nie amortyzuje ucisku i nie dopasowuje się dynamicznie do ruchów tkanek miękkich. Skóra twarzy jest delikatna, silnie unaczyniona, a pod nią często przebiega cienka warstwa tkanek miękkich na podłożu kostnym. Jeżeli między kością a twardą, sztywną protezą dochodzi do powtarzalnego ucisku i tarcia, to bardzo szybko pojawiają się mikrourazy, zaczerwienienie, a potem odleżyny i otarcia. W nowoczesnej protetyce twarzowo‑szczękowej standardem jest stosowanie silikonów medycznych, materiałów elastycznych, często z miękką strefą brzeżną, które lepiej rozkładają nacisk i „pracują” razem ze skórą. Producenci i wytyczne kliniczne podkreślają konieczność unikania sztywnych, twardych materiałów w miejscach bezpośredniego kontaktu ze skórą, szczególnie w okolicy nosa, oczodołu, małżowiny usznej. W praktyce technik i lekarz powinni kontrolować nie tylko estetykę epitezy, ale też jej dopasowanie statyczne i dynamiczne: sprawdzać miejsca nadmiernego ucisku, ewentualnie podścielać lub modyfikować kształt. Moim zdaniem dobrą praktyką jest też krótsza kontrola po pierwszym wydaniu epitezy, żeby wyłapać wczesne objawy podrażnienia, zanim dojdzie do pełnoobjawowych odleżyn. To jest właśnie ta różnica między ładnie wyglądającą, ale twardą konstrukcją, a dobrze zaprojektowaną, funkcjonalną epitezą z odpowiednio dobranym, sprężystym materiałem.