Zęby przedtrzonowe mają zazwyczaj pojedyncze stożkowe korzenie, z wyjątkiem przedtrzonowców

Prawidłowo wskazane zostały pierwsze przedtrzonowce górne. To właśnie one są klasycznym wyjątkiem od zasady, że zęby przedtrzonowe mają pojedynczy, stożkowaty korzeń. Pierwszy przedtrzonowiec szczęki bardzo często ma dwa wyraźnie odrębne korzenie: policzkowy i podniebienny, a nawet jeśli korzeń jest zrośnięty, to wewnątrz zwykle występują dwie osobne kanały korzeniowe. Morfologia tego zęba jest opisywana w podręcznikach anatomii stomatologicznej jako „zębów problematyczny” właśnie ze względu na złożoną budowę korzeni i systemu kanałowego. W praktyce protetycznej i endodontycznej ma to ogromne znaczenie. Przy leczeniu kanałowym trzeba od początku zakładać obecność dwóch kanałów, odpowiednio szukać ich ujść w komorze, przygotować osobne ścieżki ślizgu i opracowywać je zgodnie z zasadami nowoczesnej endodoncji – np. praca w powiększeniu i częste płukanie podchlorynem. W technice stomatologicznej, przy wykonywaniu modeli i analizie zębów w artykulatorze, świadomość, że pierwszy przedtrzonowiec górny ma dwa korzenie, pomaga lepiej rozumieć uwarunkowania ekstrakcji, kierunek wprowadzania sił żucia i późniejsze planowanie uzupełnień protetycznych. Moim zdaniem dobrze jest od razu kojarzyć: „górny pierwszy przedtrzonowiec = podwójny korzeń”, bo to potem bardzo ułatwia pracę przy projektowaniu koron, mostów czy nawet przy ustawianiu zębów w protezach, gdzie staramy się możliwie wiernie odtworzyć naturalną morfologię.