Twarda płyta wzornika zwarciowego <b>nie może być</b> wykonana

Prawidłowo wskazany został wosk modelowy jako materiał, z którego twarda płyta wzornika zwarciowego nie powinna być wykonywana. Wzornik zwarciowy musi mieć stabilną, sztywną podstawę, żeby dało się na nim dokładnie ustalić wysokość zwarcia i relacje międzyszczękowe. Wosk modelowy jest z natury miękki, plastyczny, mocno reaguje na temperaturę – pod wpływem ciepła palców, lampy czy nawet temperatury w gabinecie zaczyna się odkształcać. Moim zdaniem to jeden z częstszych praktycznych problemów u początkujących: robią za miękki wzornik i potem wszystko „pływa”. W dobrych pracowniach podstawę wzornika robi się z twardego materiału: najczęściej z akrylu na zimno, czasem z mas światłoutwardzalnych albo z płyt szelakowych, które po schłodzeniu są wystarczająco sztywne. Dopiero na takiej sztywnej płycie buduje się wał woskowy, który ma być korygowany przez lekarza. Dzięki temu podczas rejestracji zwarcia płyta nie ugina się, nie deformuje i można uzyskać powtarzalne, wiarygodne położenie żuchwy względem szczęki. W standardach technologii protez całkowitych podkreśla się, że podstawa wzornika musi zapewniać stabilne osadzenie na podłożu protetycznym, odporność na odkształcenia mechaniczne i termiczne oraz możliwość powtórnego osadzenia na modelu gipsowym bez luzu. Wosk modelowy tych warunków po prostu nie spełnia, dlatego nadaje się na wał zwarciowy, ale nie na twardą płytę wzornika.