Śruba teleskopowa służy do

Śruba teleskopowa w aparatach ortodontycznych jest elementem śrubowym przeznaczonym głównie do wysuwania pojedynczych zębów wzdłuż łuku zębowego, czyli do ich ruchu w kierunku mezjalnym lub dystalnym, a nie do poszerzania łuku czy zamykania diastem. Konstrukcyjnie to śruba o wydłużonej, teleskopowo rozsuwanej części, która pozwala na kontrolowany, liniowy przesuw jednego zęba albo małej grupy zębów względem reszty płyty aparatu. Moim zdaniem fajne jest to, że daje ona dość precyzyjne, przewidywalne działanie – przy odpowiednim ustawieniu i aktywacji można uzyskać niewielkie, ale bardzo kontrolowane przesunięcia, zgodne z zasadami biomechaniki ortodontycznej. W praktyce śrubę teleskopową montuje się zwykle w aparatach płytowych (np. płytka Schwarza modyfikowana), gdzie jeden segment płyty jest połączony ze śrubą i z zębem przeznaczonym do wysunięcia, a drugi segment stanowi stabilne zakotwienie na pozostałych zębach. Technicznie ważne jest prawidłowe osadzenie śruby w akrylu, zgodnie z zaleceniami producenta, tak żeby kierunek działania siły pokrywał się możliwie z długą osią zęba. Dobre praktyki mówią też o stopniowej aktywacji – małe obroty śruby w odpowiednich odstępach czasu, żeby uniknąć przeciążeń przyzębia i resorpcji korzeni. W aparatach ruchomych śruby teleskopowe są stosowane np. do wysuwania kłów, siekaczy bocznych lub premolarów, kiedy potrzebne jest selektywne przesunięcie jednego zęba, a nie całego odcinka łuku. Warto też pamiętać, że śruba teleskopowa nie zastępuje śrub ekspansyjnych czy śrub do asymetrycznego rozszerzania, tylko je uzupełnia, bo jej główne zadanie to właśnie kontrolowane wysuwanie pojedynczych zębów w płaszczyźnie poziomej.