Metody sypania akrylu <b>nie stosuje się</b> do wykonania aparatu

Prawidłowo wskazany Quad Helix to aparat, przy którym realnie nie ma zastosowania metoda sypania akrylu. Quad Helix jest typowym aparatem ortodontycznym stałym, lutowanym do pierścieni na zębach trzonowych, zbudowanym z drutu stalowego o odpowiedniej sprężystości. Jego działanie opiera się na elastycznym odkształceniu łuków i ramion sprężystych, a nie na płycie akrylowej. Dlatego w standardowej technologii ortodontycznej nie projektuje się tu żadnych płyt z PMMA, które wymagałyby sypania akrylu do formy gipsowej. W pracowni techniki dentystycznej Quad Helix wykonuje się poprzez precyzyjne dogięcie drutu na modelu, następnie lutowanie do pierścieni i obróbkę wykończeniową, bez etapu polimeryzacji akrylu płytowego. W przeciwieństwie do tego, aparaty takie jak Klammta, Twin Block czy Wunderera mają rozbudowane płyty akrylowe – czy to w formie płyty podniebiennej, segmentów blokujących czy elementów czynnościowych – i tutaj metoda sypania akrylu jest klasyczną, zalecaną przez podręczniki technologiczną procedurą. Moim zdaniem warto to sobie skojarzyć tak: jeśli aparat jest głównie druciany i lutowany do pierścieni, bez dużej płyty z tworzywa, to akryl i metoda sypania zwykle odpadają. W praktyce pracowni ortodontycznej dzięki temu łatwiej dobrać właściwą technologię: do aparatów ruchomych – sypanie akrylu, do typowych konstrukcji stałych z drutu – gięcie i lutowanie, bez zabawy w puszkowanie i polimeryzację akrylu.