W którym systemie wykonania koron protetycznych jest wykorzystywana technologia traconego wosku?

W systemie Press mamy klasyczną, bardzo „protetyczną” technologię traconego wosku, tylko przeniesioną na grunt ceramiki. Najpierw technik modeluje koronę z wosku na przygotowanym modelu – dokładnie tak jak przy tradycyjnych odlewach metalowych. Ten woskowy wzornik odzwierciedla ostateczny kształt korony: punkty styczne, kontakty zgryzowe, przebieg brzegów siecznych czy guzków. Następnie wzornik woskowy jest osadzany w masie osłaniającej (masie ogniotrwałej), a po wygrzewaniu wosk zostaje całkowicie wypalony – powstaje precyzyjna wnęka, czyli forma. To jest właśnie istota technologii traconego wosku. Do tej nagrzanej formy wprowadza się pod ciśnieniem uplastyczniony tłok ceramiki do napalania (najczęściej ceramiki szklanej, np. na bazie leucytu lub litu). Dzięki temu uzyskujemy bardzo dokładne odwzorowanie kształtu woskowego wzorca, z dobrą szczelnością brzeżną i stosunkowo przewidywalną kurczliwością. W praktyce laboratoryjnej systemy press stosuje się m.in. do koron pełnoceramicznych, licówek, inlayów i onlayów, zwłaszcza tam, gdzie zależy nam na estetyce i jednocześnie na powtarzalności procesu. Moim zdaniem to świetna technologia przejściowa między klasycznym odlewnictwem metalu a nowoczesnym CAD/CAM, bo uczy dokładnego modelowania woskiem i zrozumienia, jak zachowuje się materiał w fazie prasowania. W wielu pracowniach nadal funkcjonuje jako standardowa metoda wykonywania koron pełnoceramicznych w odcinku przednim i bocznym, bo daje bardzo dobry efekt estetyczny przy stosunkowo przewidywalnej technologii, o ile trzymamy się zaleceń producenta co do temperatur, czasu wygrzewania i parametrów prasowania.