Aby w metodzie z belką, umieścić sztyfty odlewowowe do woskowego wzorca mostu, do każdego elementu przykłada się kanał odlewowy

W tej metodzie kluczowe są wymiary zarówno sztyftów odlewowych, jak i samej belki, bo od tego zależy prawidłowy przepływ metalu w formie. Średnica kanału odlewowego 2–2,5 mm i długość około 3 mm dla pojedynczego elementu mostu to wartości przyjęte w praktyce techniki dentystycznej właśnie dla odlewów mostów metodą z belką. Zapewniają one wystarczającą ilość ciekłego stopu, a jednocześnie nie powodują zbędnego rozbudowania systemu kanałów. Przy zbyt cienkim kanale metal szybko stygnie, może dojść do niedolewów, porowatości skurczowych i osłabienia konstrukcji. Z kolei zbyt długi sztyft zwiększa opór przepływu i ryzyko turbulencji, co też nie jest pożądane. Średnica belki 5–6 mm jest kompromisem między sztywnością a ekonomią materiału: belka musi pełnić rolę głównego kolektora metalu, który "karmi" wszystkie poszczególne kanały odlewowe. Moim zdaniem warto to zapamiętać jako prostą zasadę: małe elementy – relatywnie krótkie sztyfty, ale zawsze podłączone do masywniejszej belki. W praktyce laboratoryjnej przy odlewaniu mostów metalowych, np. ze stopów Co-Cr, taki układ pozwala na równomierne wypełnienie wszystkich przęsł i koron filarowych, zmniejsza naprężenia skurczowe i poprawia pasowność gotowego odlewu na modelu. Dobrą praktyką jest też ustawienie sztyftów pod niewielkim kątem, bez gwałtownych załamań, i zachowanie odpowiedniej odległości od najcieńszych ścianek konstrukcji, żeby uniknąć lokalnych przegrzań i deformacji. W większości podręczników z odlewnictwa protetycznego te właśnie wartości podawane są jako standard dla mostów wykonywanych metodą z belką.