Otwór przysieczny jest elementem struktury kostnej

Otwór przysieczny (foramen incisivum) jest klasycznym, podręcznikowym elementem kostnej struktury podniebienia twardego. Leży w linii pośrodkowej, tuż za siekaczami górnymi, w obrębie kości przysiecznej i przedniej części podniebienia twardego. Przez ten otwór przechodzą nerwy i naczynia podniebienne (głównie nerw nosowo‑podniebienny oraz gałęzie naczyń klinowo‑podniebiennych), które zaopatrują błonę śluzową podniebienia w okolicy siekaczy. W praktyce stomatologicznej, protetycznej i chirurgicznej ten punkt orientacyjny jest bardzo ważny. Przy wykonywaniu protez całkowitych górnych technik i lekarz zwracają uwagę, żeby płyta protezy nie uciskała nadmiernie okolicy otworu przysiecznego, bo może to prowadzić do bólu, parestezji albo przewlekłych podrażnień błony śluzowej. Podczas znieczuleń miejscowych w odcinku przednim szczęki uwzględnia się przebieg nerwu nosowo‑podniebiennego, który wychodzi właśnie w okolicy otworu przysiecznego – stąd m.in. stosuje się znieczulenie nasienne w okolicy przysiecznej. Moim zdaniem dobrze jest już na etapie szkoły średniej wyrobić sobie nawyk „patrzenia” na podniebienie twarde jak na mapę anatomiczną: szew podniebienny, otwór przysieczny, otwory podniebienne większe i mniejsze. To później procentuje przy ocenie wycisków, płyt diagnostycznych, a także przy planowaniu rozległych uzupełnień protetycznych, gdzie stabilizacja i retencja protezy zależą m.in. od poprawnego ominięcia struktur wrażliwych i anatomicznie stałych, takich jak właśnie otwór przysieczny.