Zasilacz, który podczas normalnej pracy zasila urządzenie, jednocześnie ładując akumulator, a podczas awarii zasilania sieciowego zasila urządzenie z akumulatora, oznaczany jest skrótem

UPS, czyli Uninterruptible Power Supply, to według mojej opinii jedno z tych urządzeń, które każdy kto poważnie myśli o bezpieczeństwie sprzętu IT powinien znać jak własną kieszeń. Główną zaletą UPS-a jest to, że działa on praktycznie niezauważalnie podczas normalnej pracy – urządzenie jest zasilane z sieci, a akumulatory doładowują się w tle. Dopiero jak zniknie napięcie – czy to z powodu awarii, czy zwykłego przepięcia, UPS przełącza się automatycznie na zasilanie z akumulatora i zapewnia ciągłość pracy. Ta funkcja to podstawa w serwerowniach, laboratoriach, ale też w domowych biurach – przecież nikt nie chce stracić niedokończonego projektu przez nagły zanik prądu. Z mojego doświadczenia, nawet najprostsze UPS-y typu offline potrafią uratować niejedną prezentację czy egzamin online. W praktyce branżowej bardzo często spotykamy różne typy UPS-ów: offline, line-interactive czy online (double conversion), każdy z nich inny pod względem czasu przełączenia czy jakości napięcia wyjściowego. Warto pamiętać, że dobór właściwego UPS-a to nie tylko kwestia mocy, ale też ilości i rodzaju podłączonych urządzeń, czasu podtrzymania i jakości filtracji. Standardy takie jak PN-EN 62040 czy wytyczne organizacji IEEE pokazują, na co zwracać uwagę przy projektowaniu zasilania awaryjnego. Szczerze mówiąc – bez UPS-a ciężko mówić o poważnym podejściu do ochrony sprzętu i danych.