Lakierowanie krawędzi wewnętrznych należy wykonać

Lakierowanie krawędzi wewnętrznych faktycznie należy wykonać dwoma przejściami – najpierw malujemy pionową, potem poziomą ścianę krawędzi. To nie jest przypadkowy wybór, tak się po prostu robi, bo pozwala to osiągnąć równomierną powłokę i uniknąć powstawania zacieków, tzw. "spływek" w narożu. Jeśli zaczniesz malować obie powierzchnie naraz, z dużym prawdopodobieństwem lakier będzie zbierał się w załamaniu i tam wyschnie nierówno. W praktyce, fachowcy z branży stolarskiej czy lakierniczej zawsze rozdzielają te dwa przejścia – najpierw pion (bo łatwiej kontrolować spływ lakieru), potem poziom, i to po lekkim przeschnięciu pierwszej warstwy. To sprawia, że na całym odcinku krawędzi uzyskujemy identyczną strukturę, bez grubych rantów albo widocznych "pofalowań". Warto wiedzieć, że według norm branżowych, np. wytycznych dotyczących lakierowania powierzchni MDF czy elementów drewnianych, właśnie taka kolejność i oddzielne przejścia są zalecane. Często to detale, ale z czasem człowiek zaczyna doceniać, kiedy krawędź jest równa, a naroże nie "puchnie" od nadmiaru lakieru. Moim zdaniem, to jeden z tych małych trików, które odróżniają robotę na poziomie od amatorszczyzny. Warto to stosować chociażby przy lakierowaniu frontów meblowych, schodów czy detali w stolarce otworowej – efekt jest wtedy dużo solidniejszy i po prostu estetyczny.