Do sztucznych materiałów ściernych zalicza się

Dobrze zauważone, że do sztucznych materiałów ściernych zaliczamy między innymi węglik krzemu i elektrokorund – to są przykłady typowych, przemysłowo wytwarzanych ścierniw. Węglik krzemu jest bardzo twardy, wykorzystywany do obróbki metali twardych, ceramiki, a nawet szkła. Elektrokorund natomiast to nic innego jak tlenek glinu produkowany w procesie elektrolitycznym – szeroko stosowany w produkcji papierów ściernych, ściernic do szlifierek czy proszków do polerowania. Choć pumeks występuje naturalnie, to w praktyce przemysłowej często sięga się po jego wersje syntetyczne lub specjalnie przetworzone, więc przyjmuje się go w grupie ścierniw stosowanych przemysłowo. Z branżowego punktu widzenia liczy się nie tylko pochodzenie materiału, ale i jego właściwości – jednolita twardość, ziarnistość i powtarzalność, które zapewnia właśnie produkcja syntetyczna. Dobrze wiedzieć, że wśród ścierniw największą rolę grają materiały wytwarzane przemysłowo, bo naturalne mają zmienną jakość i nie zawsze sprawdzają się w wymagających procesach obróbki. Moim zdaniem, znając te przykłady, łatwiej się połapać na jakich materiałach opiera się nowoczesna technika szlifowania i polerowania, a to jest mega potrzebne w praktyce zawodowej.