Szczelność przestrzeni nadtłokowej cylindrów silnika spalinowego w samochodzie sprawdza się, mierząc

Szczelność przestrzeni nadtłokowej sprawdza się właśnie przez pomiar ciśnienia sprężania, bo to najbardziej bezpośrednio pokazuje, jak dobrze tłok, pierścienie tłokowe, zawory i uszczelka pod głowicą utrzymują mieszankę w cylindrze. Jeżeli silnik jest mechanicznie zdrowy, to podczas suwu sprężania manometr wkręcony w gniazdo świecy zapłonowej (albo wtryskiwacza w dieslu) pokaże określone, dość wysokie ciśnienie, zwykle zbliżone między wszystkimi cylindrami. Normy serwisowe producentów podają zarówno wartość minimalną ciśnienia, jak i dopuszczalną różnicę między cylindrami, i to są właśnie punkty odniesienia w praktycznej diagnostyce. W warsztacie stosuje się specjalny przyrząd – manometr do pomiaru kompresji – oraz określoną procedurę: rozgrzany silnik, odłączone zasilanie paliwa, wciśnięty pedał gazu, rozrusznik kręci kilka sekund. Na podstawie wyniku można wstępnie ocenić, czy problem jest w pierścieniach, zaworach, czy może w uszczelce pod głowicą. Z mojego doświadczenia pomiar kompresji to jedno z pierwszych badań przy podejrzeniu zużycia silnika, zwiększonego zużycia oleju, spadku mocy czy kłopotach z odpalaniem na ciepło. Dobrą praktyką jest też porównanie wyników z pomiarem próbnikiem szczelności cylindrów (tzw. leak-down tester), ale to już bardziej zaawansowana diagnostyka. Sam pomiar ciśnienia sprężania jest szybki, stosunkowo prosty i daje bardzo konkretną informację o szczelności przestrzeni nadtłokowej, dlatego w podręcznikach i instrukcjach serwisowych jest traktowany jako podstawowa metoda oceny stanu mechanicznego silnika.