Rysunek przedstawia wyniki pomiaru ciśnienia

Na rysunku pokazano typową kartę zarejestrowaną przez próbnik ciśnienia sprężania w silniku ZI (zapłon iskrowy). Świadczy o tym przede wszystkim zakres skali: od ok. 0,3 do 1,5 MPa, czyli mniej więcej 3–15 bar. W silnikach ZI ciśnienie sprężania w sprawnym silniku osobowym zwykle mieści się w granicach 0,9–1,3 MPa, a przyrządy i karty pomiarowe są dokładnie pod ten zakres skalowane. Dodatkowo na karcie masz wyszczególnione cylindry 1–4 (lub do 8), co jest typowe dla próbnika kompresji, który wkręca się w miejsce świecy zapłonowej. Pomiar polega na obracaniu silnika rozrusznikiem przy wciśniętym pedale gazu (pełne otwarcie przepustnicy), a manometr rejestruje maksymalne ciśnienie sprężania dla każdego cylindra. Wyniki nanosi się właśnie na taką kartę, żeby porównać wartości między cylindrami i z danymi katalogowymi producenta. W silnikach ZI różnice między cylindrami nie powinny przekraczać mniej więcej 10–15%, inaczej podejrzewa się zużycie pierścieni tłokowych, nieszczelne zawory, uszkodzoną uszczelkę pod głowicą itp. W praktyce warsztatowej taki test kompresji to jedna z podstawowych, szybkich metod oceny stanu mechanicznego silnika – wykonuje się go zawsze, gdy auto ma spadek mocy, bierze olej, nierówno pracuje na biegu jałowym albo ciężko odpala. Moim zdaniem warto zapamiętać, że osobne przyrządy są do ciśnienia oleju, osobne do paliwa, a właśnie takie karty i wykresy ciśnienia sprężania to typowa diagnostyka mechaniczna silników ZI. Dodatkowa ciekawostka: dla silników ZS zakres ciśnienia sprężania jest dużo wyższy, więc skala wyglądałaby zupełnie inaczej.