Dobremu zawiązywaniu owoców śliw i ich późniejszemu wzrostowi sprzyjają tereny

Duża ilość opadów wiosną to w przypadku śliw naprawdę kluczowa sprawa, jeśli chodzi o zawiązywanie owoców. Woda jest wtedy podstawowym czynnikiem, który decyduje o tym, czy kwiaty przekształcą się w zdrowe, dorodne owoce. W praktyce wygląda to tak, że w okresie kwitnienia i tuż po nim gleba powinna być dobrze nawodniona, żeby rośliny nie przeżywały stresu wodnego. Z mojego doświadczenia wynika, że nawet najlepsze nawożenie czy ochrona chemiczna nie zdziała cudów, jeśli na wiosnę jest zbyt sucho. W takich latach śliwy gubią zawiązki, a owoce są drobne i podatne na osypywanie. Normy technologiczne i zalecenia sadownicze (np. Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach) jednoznacznie wskazują, że optymalny teren pod śliwy to taki, gdzie na wiosnę jest sporo opadów albo przynajmniej można wykonać nawadnianie. Oczywiście, później zbyt dużo deszczu w okresie dojrzewania może wywołać pękanie owoców, ale na etapie zawiązywania to woda daje najwięcej. Praktycy często stosują ściółkowanie lub nawet linie kroplujące, ale bez naturalnych opadów to zawsze jest półśrodek. Dlatego sadząc śliwy, warto patrzeć na mapy opadów i wybierać lokalizację, gdzie wiosną nie brakuje wilgoci – to naprawdę robi różnicę w plonie.