Ważnym czynnikiem klimatycznym, wpływającym na wytworzenie części jadalnej rzodkiewki, jest

Krótki dzień to naprawdę kluczowy czynnik w uprawie rzodkiewki, jeśli zależy nam na uzyskaniu dorodnych, smacznych części jadalnych, czyli zgrubień korzeniowych. Rzodkiewka zalicza się do tzw. roślin dnia krótkiego. Ich fizjologia jest tak ustawiona, że najlepiej zawiązują zgrubienie korzeniowe właśnie wtedy, gdy długość dnia nie przekracza pewnych wartości, zazwyczaj to jest mniej niż 12–14 godzin światła dziennego. To jest bardzo istotne szczególnie wczesną wiosną i jesienią, kiedy dni są relatywnie krótkie. Uprawianie rzodkiewki w warunkach długiego dnia prowadzi do tego, że zamiast zgrubienia, roślina szybko wybija w pęd kwiatostanowy, co kompletnie nie jest pożądane w produkcji konsumpcyjnej. Praktyka pokazuje, że w szklarniach czy tunelach foliowych, gdzie można trochę manipulować długością dnia poprzez zacienianie, można optymalizować plon i jakość rzodkiewki. Często spotyka się w literaturze branżowej (np. w publikacjach Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach) zalecenia, żeby unikać siewów rzodkiewki w środku lata, właśnie z powodu wydłużonego dnia. Dobrze jest wiedzieć, że temperatura oczywiście też jest ważna, ale to długość dnia w największym stopniu decyduje o tym, czy roślina skupi się na tworzeniu części jadalnej. Z mojego doświadczenia, ignorowanie tego aspektu kończy się marnym plonem i rozczarowaniem.