Porównując odbitkę wzorcową z odbitką nakładową, celem ustalenia położenia obrazu, stosuje się

Elektroniczny przymiar liniowy to narzędzie, które w poligrafii naprawdę robi robotę przy porównywaniu odbitki wzorcowej z odbitką nakładową, jeśli chodzi o ustalanie położenia obrazu. Chodzi tu głównie o precyzję pomiaru – dzięki temu urządzeniu operator dokładnie sprawdza, czy obraz na każdej odbitce jest umiejscowiony tam, gdzie powinien. Taki przymiar pozwala na odczytywanie przesunięć nawet na poziomie dziesiątych części milimetra, co jest zgodne z wymaganiami jakościowymi np. druku offsetowego. W praktyce, jak się drukuje setki czy tysiące arkuszy, łatwo o drobne przesunięcia, a odbitka wzorcowa musi być zawsze punktem odniesienia. Dzięki elektronice pomiar jest nie tylko szybki, ale i powtarzalny – eliminuje to subiektywne oceny na oko. Z mojego doświadczenia wynika, że w każdej solidnej drukarni, gdzie liczy się dokładność, taki przymiar to praktycznie obowiązek. Takie narzędzia są też zgodne z wytycznymi norm ISO, na przykład ISO 12647-2, które dotyczą kontroli jakości w druku offsetowym. Moim zdaniem lepiej nie polegać na przyrządach do innych parametrów, bo obraz ma być na swoim miejscu – i elektroniczny przymiar daje na to gwarancję.