Do sporządzenia opisu map należy skorzystać z normy Opis bibliograficzny

Opis bibliograficzny map powinien być sporządzany zgodnie z normą dotyczącą dokumentów kartograficznych, bo właśnie one obejmują takie materiały jak mapy, plany, atlasy czy nawet globusy. W branży bibliotecznej i archiwalnej obowiązują precyzyjne standardy opisu tego typu dokumentów – przykładowo PN-N-ISO 690-2 czy wytyczne katalogowania MARC21 dla map. Bez poprawnego odwołania się do tej normy można łatwo pomieszać informacje albo coś pominąć, co potem utrudnia wyszukiwanie lub identyfikację dokumentu. W praktyce, kiedy mam opisać mapę historyczną albo nowoczesny plan miasta, muszę podać nie tylko tytuł i autora, ale także skalę, projekcję kartograficzną, wydawcę, datę wydania oraz format i inne szczegóły techniczne – a te elementy są właśnie precyzyjnie zdefiniowane w normie dla dokumentów kartograficznych. Bez tego powstaje chaos, a mapa traktowana jak książka czy obrazek po prostu traci swoje istotne cechy. Często w praktyce zawodowej zaskakuje mnie, jak wiele osób o tym zapomina, a potem katalogi są nieczytelne. Dobrze wiedzieć, że korzystając z normy dla dokumentów kartograficznych, działasz zgodnie z najlepszymi praktykami i ułatwiasz pracę nie tylko sobie, ale też przyszłym użytkownikom biblioteki czy archiwum.